Kitabın ilk bölümünde erken çocukluk döneminde üstdil farkındalık kavramı ele alınmakta, dilin sadece bir iletişim aracı olarak değil aynı zamanda düşünmenin ve öğrenmenin temel bileşenlerinden birisi olduğu vurgulanmaktadır. Ikinci bölümde, erken çocuklukeğitiminde özelllikle son yıllarda önem kazanan otantik öğrenme yaklaşımı ile ilgili öğretmenlerin görüşleri ele alınmaktadır. Öğretmen deneyimlerine dayalı bu yaklaşım, öğrenmenin yaşamla kurduğu ilişkiyi güçlendirmekte; çocukların anlamlı, kalıcı ve bağlamsal öğrenme yaşantıları edinmelerine olanak tanımaktadır. Bu
bölüm, öğretmen perspektifinin eğitim programlarının niteliğini belirlemedeki rolüne dikkat çekmesi bakımından ayrı bir önem taşımaktadır. Üçüncü bölüm ise, ergenlik dönemine odaklanarak lise öğrencilerinin ilklim okuryazarlığı düzeylerini farklı değişkenler açısından incelemektedir. Küresel ölçekte giderek derinleşen iklim krizi karşısında, genç bireylerin çevresel farkındalıklarının ve sorumluluk bilincinin anlaşılması, eğitim politikaları açısından kritik bir gereklilik hâline gelmiştir. Bu bölüm, iklim okuryazarlığını eğitimsel bir kazanım olarak ele alarak, okul temelli çevre eğitiminin önemini ortaya koymaktadır.