İnsan bir 'sevgi varlığı'dır tin ile gövde gibi iki ayrı tözden kurulmuştur. Tin tanrısaldır ölümsüzdür gövdede kaldığı sürece geldiği özün ve yüce kaynağa tanrısal evrene dönme özlemi içindedir. Gövde dağılır kendini kuran öğelere ayrılır. İçinde insanın da bulunduğu tüm varlık evreni toprak su ateş ve yel gibi dört ilkeden kurulmuştur. Bu dört ilke yaratılmıştır yaratıcı da Tanrı'dır. Tanrı bu dört ilkeyi yarattıktan sonra ayrı ayrı oranlarda birleştirerek varlık türlerinin oluşmasını sağlamıştır. İnsan sevgi yoluyla Tanrı'ya ulaşır çünkü insanla Tanrı arasında özdeşlik vardır. Ancak insanın bu madde evreninde bulunması tinin tanrısal kaynaktan uzak kalması bir ayrılıktır. Bu ayrılık insanı yaşamı boyunca Tanrı'yı düşünme ona özlem duyma olaylarıyla karşı karşıya getirmiştir.