2001 yılında Hırvat sanatçı Sanja Iveković'in eseri Lady Rosa of Luxembourg/Lüksemburglu Leydi Rosa 1923'te Birinci Dünya Savaşı'nda yaşamını yitiren Lüksemburglu askerler anısına dikilen Gëlle Fra anıtının hamile bir yorumu büyük bir tartışmaya yol açtı. Birkaç gün içinde basın çalkalandı; okur mektupları ve başyazılar ardı ardına yayımlandı, eleştirilerin sertliği kamuoyuna yansıdı.

Yirmi yıl sonra Lady Rosa yeniden dönüyor ve bu kez kendi sesiyle konuşuyor. Bir tutam saık ve mizahla, zamanlar ve mekânlar arasında dolaşırken bu tartışmanın temel nedenlerini sorguluyor.

Nathalie Ronvaux, Ben Rosa! adlı bu metni éâtre du Centaure'un isteği üzerine, Neistart Lëtzebuerg-Culture girişimi kapsamında kaleme aldı. Oyun, Lady Rosa'nın Lüksemburg kamusal alanında yarattığı yankının üzerinden tam yirmi yıl sonra sahneye taşındı. Eserin ilk sahnelenmesinde, monolog oyuncu Céline Camara tarafından, Aude Laurence Biver'in yönetmenliğinde, Anouk Schiltz'in imzasını taşıyan bir sahne tasarımı, Antoine Colla'nın ışık tasarımı ve Claire Parsons'ın müzikleriyle sunulmuştur.