Bazı hikâyeler bir yerden başlamaz. Bir yürüyüşle başlar. Sessizlikle, beklemekle, geri dönmemeyi öğrenmekle... Deriko ve Kendal'in hikâyesi, birbirini tamamlayan iki yarımın değil; yan yana yürümeyi seçen iki ayrı hayatın hikâyesi. Ayrılığın bir kopuş değil, bir dönüşüm olduğu; sevmenin sahip olmakla değil, alan açmakla mümkün olduğu bir yolculuk bu. İzmir sokaklarından İnciraltı'na, teleferikten Candost'un toprağına uzanan bu romanda hayat; müzikle, emekle, dostlukla ve çocukların büyüyendünyasıyla iç içe geçer. Zeynep yazar, Deriko dinler, Kendal düşünür... Ve Candost, herkesin içinde yer aldığı ortak bir anlatıya dönüşür. Candost artık bir yer değildir. Birlikte var olmanın, birlikte susmanın ve birlikte üretmenin adıdır. Kimse kurtarılmaz, kimse yüceltilmez. Herkes kendi ağırlığını taşır. Bu roman, büyük cümlelerle anlatılan bir aşk hikâyesi değildir. Gündelik kararların, küçük susuşların ve birlikte kalabilme iradesinin romanıdır. Ve okuru şu soruyla baş başa bırakır: "Birlikte yaşamak mı zordur, yoksa gerçekten birlikte kalmak mı?"