Bu kitap İngiliz dili endüstrisinin tarihsel ve politik olarak kurduğu görünmez ve neokolonyal ve özünde saldırgan ve propagandacı düzeni hedef alıyor itaat üreten pedagojik iktidarların nasıl işlediğini kimleri merkezde tuttuğunu kimleri dışarıda bıraktığını açığa çıkarıyor burada amaç bir yakınma değil bir kırılma yaratmak dilin kapital anlamda metalaştırılmasına karşı eleştirel okuryazarlığı kolektif dayanışmayı ve şiddetsiz direnci bir pedagojik alanı bir araya getiriyor freirenin ezilenlerin okuryazarlığını martin Luther kingin örgütlü umudunu ve Gandhinin sivil itaatsizliğini Türkiye bağlamında yeniden düşünmeye çağırıyor.

Bu metin okulu yeniden kamusal bir alan yapmayı öneriyor korkuyu değil merakı itaati değil soruyu rekabeti değil ortaklığı büyüten bir eğitim için İngiliz dili endüstrisinin diliyle değil insanların kendi sözleriyle kurulacak yeni bir pedagojinin kapısını aralıyor ve yazar her şeye rağmen alçakgönüllükle bir türlü orijinal fikir geliştiremediğini yeni bir şeyler bulamadığını ve o yüzden bu kitabın sadece bir taslak ve başlangıç olabileceğini söylüyor.