"Ekim 1975te Innsbrucktaki Krinzinger Galerisinde daha önce eşine rastlanmamıştır bir olay gerçekleşti; Yugoslav Marina Abramovic, Lips of Thomas adlı performansını gerçekleştirdi. Marina bu performansında Rilkenin Apollosunda işaret ettiği dönüşümü performans sanatları açısından gündeme getirerek, geleneksel sanat yapıtlarındaki özne-nesne ikiliğini yıkmış ve günümüz sanat anlayışına seyircileri de performansa dahil ederek yeni bir soluk getirmiştir. Düş Düşe Uğultuların özellikle ilk bölümü düşünüldüğünde Marinenin performans sanatları için yıkmış olduğu geleneksel algı roman için sorgulanmış, aynı zamanda roman bir nesne olmanın ötesinde sahnenin bir parçası olarak, sürece seyircinin de müdahil olmasıyla yazarın içsel dönüşümü odak değiştirerek seyircinin de ilgi ve beklentileri işe koşularak yazar, roman ve seyirci arasında sahne ana odak olmuştur.