Bazı şehirler düşmez; terk edilir.
Selanik...
Bir zamanlar aynı gökyüzünün altında yan yana yaşayanların, bir sabah ansızın birbirine düşman kesildiği şehir.
Savaşın ayak sesleri sokaklara yayılırken, insanlar aynı sorunun eşiğinde durur:
Gitmek mi, kalmak mı?
Cephede savaşan askerlerle, evlerinin kapısında bekleyen sivillerin kaderi, aynı karanlıkta birleşir.
Bu roman, tarihsel gerçeklerle temas eder; telgraflar, gazeteler, komutan adları ve şehirler gerçektir.
Ancak Elveda Sevgili Vatan, bir tarih kitabı değil; insanın tarih karşısındaki hâlini anlamaya çalışan bir edebiyat metnidir.
Bir savaşın yalnızca "cephe" denen yerden ibaret olmadığını; asıl cephenin insanın içi, şehrin sokakları ve vicdanın sınırları olduğunu anlatır.
Silahların sustuğu, fakat insanın içindeki hesaplaşmanın başladığı yerde durur.
Gitmenin kolay, kalmanın ağır olduğu zamanlarda, kalmayı seçenlerin romanıdır.
Bazı vedalar, bir şehrin kaderi kadar ağırdır.