Açlık önce mideyi, sonra vicdanı kemirir.
Mir, kırk çocuklu bir ailenin onurlu reisidir. Köylülerin ambarına girmez, çalmaz; çöplerden topladığı helal lokmayla yuvasını doyurur. Ama bir gün çöp kutuları boşalır, köyler yoksullaşır ve bir düğün gecesi çalan davul zurnayla birlikte Mir'in bütün hayatı yön değiştirir.
Bir gecelik bir hata, yılları alıp götürür. Terk edilen bir yuva, hırsızlığa düşen bir onur, ölümü paylaşılan bir dost, bir eşin yadigârı olan altın bileklik ve affedilmeyi bekleyen bir baba...
Suadi Seyran Budak, bu çarpıcı fablda bir farenin gözünden insanı anlatıyor: açlığı, ihaneti, pişmanlığı ve hep biraz geç kalan affı. Toprağı terk eden köylerden betona boğulan şehirlere, hayvanlara kıyan bencillikten yitip giden dengeye kadar, Mir'in hikâyesi hepimizin aynasıdır.
Çünkü bazen en ağır soruyu bir fare sorar:
"Söyler misin, biz insan mıyız?"