1952 baharında, Ankara'nın bozkırında bir kır gezisinde, on dokuz yaşında bir genç istemeye istemeye ayağa kalkar ve bir şiir okur. Şiirin dizelerinin baş harflerinde bir ad saklıdır. O ad, Geyve'de büyümüş, matematiği şiirden çok seven, Mülkiye'nin yatılı sınavını kazanan ilk kızıdır.

Şiir dilden dile, defterden deftere, fotokopiden fotokopiye geçip bir ülkenin belleğine yerleşir; şairi ise ömrü boyunca ondan kaçar. Aralarında ayrıntılı tek bir konuşma bile geçmez. Biri bir medeniyet rüyasına, öbürü kendi kurduğu dimdik bir hayata yürür.

Yetmiş yıl sonra, bir sonbahar öğleden sonrası, Fenerbahçe sahilinde iki yaşlı insan yan yana geçer ve birbirini tanımaz. Geriye hiç içilmemiş bir kahve kalır.

Geyve'den Bir Gül Geçti, Sezai Karakoç'un Ergani'den Şehzadebaşı'na uzanan hayatını belgelerin ışığında, ama hayalin cesaretiyle anlatan bir roman. Bir şiirin, onu yazanın ve adını taşıyanın hikâyesi; bir gülün kimsenin olmadan nasıl geçip gidebileceğinin hikâyesi.