Abdülhak Adnan Adıvar, Osmanlı'dan Cumhuriyet'e uzanan dönemde düşünce hayatına yön vermiş, bilim tarihi ve kültür meseleleri üzerine kalem oynatmış bir aydındır. Siyasetle temas etmiş olsa da asıl dikkati, düşünceyi sorgulayan ve bilgiye eleştirel yaklaşan metinleriyle çeker. Yazılarında kesin hükümlere yaslanmak yerine, okuyucuyu zihinsel bir arayışın içine davet eden bir tutum belirgindir.
Hakikat Peşinde Emeklemeler başlığındaki "Emeklemeler" ifadesi, metnin amacına doğrudan işaret etmektedir. Burada hakikate ulaşmış bir zihnin değil, henüz yolun başında olan bir arayışın dili vardır. Yazar, düşüncelerini tamamlanmış bir yapı olarak sunmaz; aksine, eksik, deneme hâlinde ve ilerlemeye açık bir süreç olarak ele alır. Bu yüzden metin, kesin sonuçlar yerine düşüncenin oluşma hâline odaklanır.
Kitapta insanın hakikatle kurduğu ilişki, düşünmenin sınırları ve toplumun bilgi karşısındaki tavrı ele alınır. Metin boyunca kesin yargılardan kaçınılır; bunun yerine okuyucunun kendi düşünce yolunu kurmasına, fikirlerden kendine uyanı alıp uymayanı bırakmasına imkân tanınır. Bu yaklaşım, metni durağan bir anlatım olmaktan çıkarıp sürekli hareket hâlinde bir düşünce akışına dönüştürür.