İstiklal Marşı'nın yıllardır tartışılan durak ve söyleyiş sorunları, müzikle ilgilenen bir araştırmacıyı uzun soluklu bir çalışmaya yöneltti. 2009 yılında başlayan bu araştırma; farklı icraların, durak yerlerinin ve marşın aruz vezniyle ilişkisini inceleyen çok sayıda denemenin ardından, yıllar süren bir çalışmayla bugünkü haline ulaştı. Amaç yeni bir beste yapmak değil, Osman Zeki Üngör'ün bestesini değiştirmeden, marşın daha doğal, akıcı ve doğru bir biçimde söylenebilmesini sağlamaktı.

Çalışmanın ulaştığı sonuç, 2013-2014 yıllarında resmî makamlara da sunuldu. Ancak aradan geçen yıllara rağmen herhangi bir cevap alınamadı. Bunun üzerine araştırmacı, kurumların sessizliğini aşarak çalışmasını kamuoyunun değerlendirmesine sunmaya karar verdi.

Bu kitap, İstiklal Marşı'nın ruhuna ve bestesine bağlı kalarak, kelimelerin ortadan bölünmediği, durakların doğal yerlerine oturduğu ve aruz vezniyle icra arasındaki uyumsuzlukların giderildiği yeni bir okuma öneriyor. Bu çalışma bir beste değişikliği değil; milli marşımızın daha doğal, anlaşılır ve söyleyiş bakımından daha akıcı icra edilebilmesine yönelik bir öneridir.