Bazı yaralar çocuklukta açılır ve insan büyüse de kalbin bir köşesinde yaşamaya devam eder. Elif, yedi yaşından itibaren beklemeyi, sessiz kalmayı ve gelmeyecek insanları özlemeyi öğrenir. Yetiştirme yurdunun soğuk koridorlarında onun en büyük dileği çok basittir: Bir gün birinin onu seçmesi...
Yıllar geçtikçe bekleyiş yerini sorulara bırakır. Annesini, babasını, geçmişini bilmeden büyüyen Elif için "Ben kimim?" sorusu yalnızca bir merak değil, bütün hayatına yayılan bir arayıştır. Çocukluğundan taşıdığı terk edilme korkusu, göğsünde zaman zaman görünmez bir el gibi sıkışır...
Fakat hayat yalnızca gidenlerden ibaret değildir. Bazen biri kalmayı seçer. Bazen geçmiş, bugünün mutluluğunu belirlemekten vazgeçer. Elif'in karşısına çıkan insanlar, dostluklar ve sevgi; ona yalnızca sevilmenin değil, sevildiğine inanabilmenin de mümkün olduğunu gösterecektir.
Kalp Krampları, çocukluk yaraları, aidiyet, terk edilme korkusu, dostluk ve sevginin iyileştirici gücü üzerine dokunaklı bir roman. Geçmişin izlerini silmeden, onlarla yaşamayı ve yeniden güvenmeyi öğrenmenin hikâyesi.