Bir anda bilekliğinden yayılan keskin acı,
damarlarında ateş gibi dolaştı.
Sanki görünmez zincirler, bedenini ve ruhunu
aynı anda kavrıyordu.
Dizlerinin bağı çözüldü, yere yığıldığında Alyss
onun adını haykırdı.
Ama cevap yoktu...
Yalnızca telsizin boğuk sesi ve odanın üzerine çöken
karanlık vardı.
Tavşanların vampirlerden daha güçlü olduğu bir dünya,
en yakınlarının onu yalnız bıraktığı bir an. Alyss,
var gücüyle mücadele etti; zaman zaman gözleri
umutla parladı. Ancak ne olursa olsun
direncini yitirmedi.
Hidden Ones'lar tek tek cansızlaştığında bile sadece
durup izledi.

"Bizi canavar sanıyorsunuz...
Oysa gerçek canavar, terk etmeyi seçendir."