Ok sadece bir ok değildi hedef tahtası bir hedef değildi! İçimdeki eski bir evdi demir kapı tokmağıydı! "O El" attı çabucak o oku herkesin bağırdığı büyük önemli zengin olmayı istediği bu dünyada kısık sesli ama bir o kadar da haklı tevazunun sessiz koca yüreklerin şampiyonluğuydu bu şampiyonluk! Başarmıştı iyi insan. Şampiyonluk ruhu; "hakikat yolunun yolcularının ruhuydu" "babamın ruhuydu" "annemin ruhuydu." Büyük bir vefa ve sevgiyle ellerinden öptüm. Babam annemin elinden tuttu. El ele tutuşarak attılar oku...