Viyana'da bir kapı açılır.
Rojin, yıllardır aradığı evi bulduğunu düşünür.
Eski bir apartmanın avlusunda birbirine seslenen komşular, uzayıp giden kahveler, sofrada edilen kavgalar... Rojin bu kalabalığın içinde yeniden gülmeye başlar. Geceleri kapısını kilitleyebilir, sabah ne yapacağına kendisi karar verebilir. Bir gün yeniden sınıfa girecek, çocuklara ders anlatacaktır. Fakat Rakka'nın sesleri hâlâ içindedir. IŞİD'in elinde esareti yaşamış Êzidî bir kadın için güvenmek, en sıradan anlarda bile cesaret ister. Stefan'a yakınlaşırken bunu adım adım öğrenir. Birlikte yemek yapar, birbirlerinin dilini düzeltir, aynı masada çalışırlar. Gelecek, uzun zaman sonra ilk kez düşünülebilecek bir şeye dönüşür.
Sonra bir gece, birkaç saniyelik bir şiddet ânı her şeyi değiştirir. Rojin, sevdiği adam hakkında bildiklerini sorgulamaya başladığında geçmişin sandığından çok daha yakında olduğunu sezecektir.
Tavus Kuşunun Kanatlarında, savaşın dağıttığı bir hayattan Viyana'nın gündelik telaşına uzanıyor. İzzet Lütfü İnal; dostluğu, aidiyeti ve yeniden sevebilme arzusunu, gerçeği öğrenmenin ağır bedeliyle birlikte anlatıyor.