Türk Tiyatrosunun Postmodern Poetikası II, Geleneksel Türk Tiyatrosunu folklorik bir geçmiş olarak değil, postmodern ve postdramatik kuramla ele alıyor. 'Temsil, beden ve anlatı' ekseninde ilerleyen metin, üç geleneği yalnızca tarihsel bağlamıyla açıklamakla yetinmiyor; onları çağdaş performans kuramının temel tartışmalarıyla karşılaştırarak yeni bir okuma öneriyor.
Batı merkezli postmodern anlatının evrensellik iddiası bu karşılaşmada eleştirel bir sınavdan geçiyor. Cevdet Kudret'in derlediği Karagöz ve Ortaoyunu metinleri ile Saim Sakaoğlu'nun yayımladığı Behçet Mahir anlatılarından seçilen örnekler, bu kuramsal tartışmayı soyut bir düzeyde bırakmıyor; somut metinler üzerinden kuram ile sahne pratiğini doğrudan karşı karşıya getiriyor.
 Batı tiyatrosunda postmodernizmle birlikte adı konan pek çok estetik ilke, Geleneksel Türk Tiyatrosunun performatif yapısında yüzyıllardır farklı biçimlerde yaşamaktadır. Karagöz, Ortaoyunu ve Meddah bu yüzden yalnızca postmodern kuramla açıklanacak örnekler değil; o kuramların sınırlarını gösteren özgün estetik sistemlerdir.
Akademisyenler, tiyatro kuramcıları, dramaturglar, yönetmenler, oyuncular ve Geleneksel Türk Tiyatrosunu çağdaş estetik tartışmalar içinde yeniden düşünmek isteyen herkes için bir başvuru kitabı...