Tuğrul Tanyol, yaratıcılığın bireysel bir yetenek mi yoksa toplumsal bir birikim mi olduğu sorusunun çevresinde dönen denemelerini bir araya getiriyor. Sanatın toplumsal kökenlerinden entelektüelin çağdaş dünyadaki yerine, Rönesans düşüncesinden klasik eğitimin önemine ve küreselleşmenin getirdiği tektipleşmeye uzanan geniş bir alanda, sanat ile sermaye, yaratıcılık ile iktidar arasındaki gerilimleri sorguluyor. Son bölümde ise bir şair olarak şiire dönüyor; güzelliğin öğrenilen bir duygu oluşunu, şiir yazmanın zorluğunu ve şiirin değerinin nasıl belirlen(eme)diğini tartışarak okuru kendi şiir anlayışının köklerine götürüyor.

"Yaratıcılığa genel olarak baktığımızda bunun bireysel olmaktan çok kültürel, toplumsal ve kurumsal temellere sahip olduğunu görürüz."