Bir çocuğun hayatında baba kaybı, yalnızca bir yakının yokluğu değil; güven duygusunun, aile düzeninin ve geleceğe dair tasavvurların yeniden şekillendiği derin bir kırılmadır. Peki, bu süreçte din eğitimi çocuğun acısını anlamlandırmasına ve hayata yeniden tutunmasına nasıl katkı sunabilir? Yetim çocukların yaşantılarından hareketle hazırlanan bu eser, söz konusu soruyu pedagojik, dinî ve ahlaki boyutlarıyla ele almaktadır. Sahadaki uzun soluklu tecrübeyi akademik araştırmayla buluşturan çalışma; baba kaybının çocuk dünyasındaki yansımalarını, ölüm ve ahirete ilişkin soruları, dinî rehberliğin imkânlarını ve eğitimcilerin sorumluluklarını kapsamlı biçimde incelemektedir. Çocuğun yasına saygı duyan, sorularını yaşına uygun bir anlayışla karşılayan ve dinî değerleri sevgi temelinde aktaran bir yaklaşımın önemini vurgulamaktadır. Ayrıca yardım faaliyetlerinde mahremiyetin, onurun ve şahsiyetin korunmasına dikkat çekmektedir. Eser, yetimlere yönelik din eğitiminin yalnızca bilgi aktarımıyla sınırlanamayacağını ortaya koyarak araştırmacılara, eğitimcilere ve saha çalışanlarına yol gösterici bir perspektif sunmaktadır.