İnsanlar bu dünyada birçok belirsizlikle karşılaşıyor. Çeşitli yollarla içinde bulunduğumuz kavramsal karmaşadan kurtulmaya çalışabiliriz. Felsefe, bilgi bir yol olabileceği gibi inanç da bu yollardan biridir. Demokratik bir devlette insanlar istediği bir yaşam yoluyla kendi bilinmezliğini araştırabilirler. Hayatta çektiğimiz acılar eskiden de yaşanıyordu. İnsanlar binlerce yıldır bu acılara dayanmanın yollarını araştırıyorlar. Burada birtakım hikâyeler ortaya çıkıyor. Bu hikâyeler mitoloji de olabilir, vahiy de olabilir. Aslında insan olağanüstü olan yolculuğunun günlük hayatta gayet sıradan gibi görünmesinin tuhaflığını anlamış ve kaçınılmaz olarak ölümle bitecek destansı yolculuğunu olağanüstü aktarımlarla sembolleştirilerek büyük bilinmezi daha tanınabilir hale getirmeye çalışmıştır. O yüzden hikâyelerin önemini görmezden gelmemek gerekir.
Bir filozof her bilgiyi sorgulamak zorundadır ama kendi de gerçekliği anlamak ve anlatmak durumunda kaldığında metaforlara başvurabilmektedir. Yani inancın önerdiği hiçbir şeye inanmasa bile hikâyelerin metaforik yönü onun için de bir şey ifade edebilir.
Bu kitabın spiritüalist gibi görülebilecek yaklaşımı bilimin önemini asla yok saymamaktadır. Sadece mantık, felsefe hatta bilimle bile bilinemeyecek bazı kavramların insanlığın kadim kültüründen gelen anlatılarıyla anlaşılmaya çalışmasına kendi de ufak hikâyecikler ekleyerek katkıda bulunmaya çalışmaktadır. Bu hikâyede tuhaf bir oluşum var; bu da insandır. İnsan bilinmezlik içinde bazı şeyleri görmezden gelerek de dünyada var olmaya çalışmaktadır. Bu evrende küçücük gibi görünen bu önemsiz varlık, aslında ne kadar önemlidir!..