Bu çalışma, 19. yüzyıl Türkistan'ında İngiltere ve Çarlık Rusya arasında meydana gelen ve literatürde Büyük Oyun olarak adlandırılan rekabet döneminde bölgedeki İngiliz istihbarat faaliyetlerini ele almaktadır. Çalışmanın genel çerçevesi, Türkistan'da bu dönemde meydana gelen siyasi gelişmeleri kronolojik olaylar silsilesi şeklinde anlatmaktan ziyade İngiliz istihbaratının bölgedeki faaliyetleri ve yüzyıl boyunca nasıl gelişim gösterdiği üzerine kurgulanmıştır. Bu nedenle elinizdeki eser, İngiltere'nin Türkistan'daki bilgi edinme faaliyetlerinin bir istihbarat politikası mı ya da gelişigüzel bir şekilde gerçekleşen eylemler bütünü mü olduğu sorularının üzerinde durmaktadır. Bu bağlamda, modern İngiliz istihbaratının öncü hareketlerinin yaşandığı bu dönemde bilginin elde edilmesi, tasnifi ve   politik malzemeye dönüşme süreci detaylı bir şekilde aktarılmıştır. Çalışmada, sahadaki istihbarat unsurlarının gönderdiği ham raporların Londra ve Kalküta'ya ulaşana kadar nasıl bir süreçten geçtikleri, istihbaratın dış politikaya etkisi, coğrafi istihbaratın askeri stratejiye nasıl entegre edildiği ve yerel istihbarat unsurlarıyla Hindistan Genel Valiliği arasındaki ilişkiler mercek altına alınmıştır. Yüzyıla sirayet eden bu bilgi toplama sürecinde profesyonel ajanların yanı sıra seyyahlar, tüccarlar, diplomatlar, araştırmacılar ve İngiliz istihbaratına hizmet eden diğer unsurların nasıl bir rol üstlendikleri, kurumsal bir istihbarat hafızasının oluşum sürecindeki yerleri bakımından incelenmiştir. Buna ek olarak, İngiliz parlamentosundaki tartışmalardan sahadaki istihbarat unsurlarına kadar uzanan geniş bir yelpazede istihbarat verilerinin dış politikayı doğrudan ilgilendiren ve şekillendiren bir karar mekanizmasına dönüşüm süreci örneklerle ele alınmıştır. 19. yüzyılda Hazar Denizi'nin doğu kıyılarından Çin'e kadar olan bölgede İngiliz istihbaratının nasıl faaliyet gösterdiğinin detaylı bir şekilde sunulduğu çalışmada, okuyucunun bilginin sahadaki ham halinden masadaki stratejik karara dönüşüm sürecinin her aşamasını takip edebilmesi için ağırlıklı olarak arşiv materyalleri ve birincil kaynakların kullanılmasına özen gösterilmiştir.