Alevilik-Bektaşiliğin otantik yapısını ve kadim geleneğini günümüze kadar taşıyanların başında âşıklar ve ozanlar gelir. Bu geleneğin son dönem âşıklarından biri de Âşık Davut Sulari'dir. Âşıkların ve ozanların eserlerinin başında Allah inancı ve sevgisi yer alır. 20. Asra damgasını vuran âşıklardan biri olan Âşık Davut Sulari'nin eserlerine bakıldığında bu inancın izlerini görmek mümkündür. Bu eserde, Âşık Davut Sulari'nin bazı şiirleri referans alınarak genel anlamda ulûhiyet, özelde Allah anlayışı üzerinde bir çözümleme denemesi oluşturulmuştur.

Eseri önemli kılan hususlardan biri de Âşık Davut Sulari'nin fikirleri ve sûfi kişiliğidir. Sulari, şiirlerinde inanç konusunu sadece dinî bir çerçevede değil, aynı zamanda hakikat ve varlık arayışıyla ontolojik bağlamda ele almıştır. Duygularını içten, derin bir aşk ve vecd hâliyle dile getirmiş; zaman zaman da insanın varoluşunu sorgulamıştır. "Biz kimiz? Neyiz? Nereden gelip nereye gidiyoruz?" gibi sorularla hayatın anlamına derinlik katan Sulari, mistik derinliği ve düşünsel sorgulamalarıyla diğer âşıklardan ayrılır.