Vakıflar, İslam medeniyetinin insan, toplum ve şehir tasavvurunu somutlaştıran en önemli kurumlardan biridir. Bu anlayışın Osmanlı dönemindeki seçkin örneklerinden biri olan Amasya Sultan II. Bâyezid Külliyesi, yalnızca mimari bir yapı topluluğu değil; eğitimden sosyal yardıma, ibadetten şehir hayatına uzanan çok yönlü bir medeniyet projesidir.
Bu eser, H. 901/M. 1496 tarihli Amasya Sultan II. Bâyezid Vakfiyesi'ni merkeze alarak söz konusu külliyenin ilmî, idari, sosyal ve kültürel işleyişine ışık tutmaktadır. Vakfiyenin asıl nüshası esas alınarak gerçekleştirilen tahkik çalışmasında metin, istinsah edilmiş ikinci nüsha ile karşılaştırılmış; farklılıklar ve gerekli açıklamalar dipnotlarda gösterilmiştir. Âyet ve hadislerin kaynakları tespit edilmiş, Arapça vakfiye günümüz Türkçesine aktarılmış ve vakfiyenin muhtevası ayrıca değerlendirilmiştir.
Bu çalışma, bir vakfiyeyi yalnızca tarihî bir belge olarak değil, Osmanlı toplumunun iyilik, dayanışma ve şehir tasavvurunu anlamaya imkân veren özgün bir medeniyet kaynağı olarak yeniden okumaya davet ediyor.