Bu kitabın temel çağrısı şudur. Arabuluculuk artık felsefeyle tanışmalıdır. Arabuluculuk felsefeyle yeniden buluşmalıdır. Ve bundan sonraki yolculuğunu felsefenin ışığında sürdürmelidir. Bu kitap tam da bu ihtiyaçtan doğmuştur. İlk kitapta "Arabuluculuğun felsefesi nedir?" sorusunu sormuştuk. Şimdi ise soruyu biraz değiştirmek istiyoruz. Felsefe, arabuluculuğa ne söyleyebilir? Ve belki daha önemlisi. Arabuluculuk, felsefeden ne öğrenebilir? Çünkü artık mesele yalnızca arabuluculuğun felsefi temellerini bulmak değildir. Mesele, o temellerin uygulamaya nasıl yansıyacağını da düşünmektir.
Bir arabulucu tarafların karşısına oturduğunda ne yapmaktadır? Sadece bir uyuşmazlığı çözmeye mi çalışmaktadır? Yoksa iki insanın birbirini yeniden duyabilmesine, kendi iradelerini yeniden fark edebilmesine ve birlikte kabul edilebilir bir çözüm oluşturabilmesine aracılık mı etmektedir?