Filistin meselesinin tarihini yalnızca 1948 üzerinden okumak, bugün yaşananları ortaya çıkaran uzun siyasi sürecin önemli bir bölümünü görünmez kılıyor. Yusuf Dinçel, çalışmasında 19. yüzyılın son çeyreğinde belirginleşen Yahudi kolonizasyonunu, siyasi Siyonizmin doğuşunu ve Filistin'de giderek değişen güç ilişkilerini ayrıntılı biçimde inceliyor. Osmanlı Devleti'nin Yahudi göçü ve toprak edinimine karşı geliştirdiği politikalar, Theodor Herzl'in diplomatik faaliyetleri ve Siyonist hareketin kurumsallaşması kitabın tarihsel omurgasını oluşturuyor.
Birinci Dünya Savaşı ve İngiliz hâkimiyeti, Filistin'in siyasi geleceğini kökten değiştiren yeni bir dönem açıyor. Balfour Deklarasyonu, manda yönetiminin uygulamaları, artan göçler, toprak meselesi ve Filistinlilerin örgütlenen direnişi; dönemin diplomatik yazışmaları, istihbarat raporları ve basın kaynakları eşliğinde ele alınıyor. İngiltere'nin bölgedeki politikası ile Siyonist hareket arasındaki ilişkinin nasıl şekillendiği, belgelerin ortaya koyduğu ayrıntılar üzerinden izlenebiliyor.
Çalışmanın en güçlü yönlerinden biri geniş arşiv tabanı. Osmanlı, İngiliz, Amerikan, İsrail, Milletler Cemiyeti ve Birleşmiş Milletler arşivlerinden yararlanan Dinçel, Arap ve Yahudi basınını da araştırmasına dâhil ediyor. Günümüzde hâlâ tekrarlanan "Arapların topraklarını Yahudilere sattığı" iddiasını da arşiv belgeleri üzerinden tartışmaya açıyor. Böylece eser, Filistin'in dönüşümünü yalnızca askerî ve diplomatik gelişmeler üzerinden değil; göç, yerleşim, finans, propaganda, nüfus ve toprak politikaları üzerinden de anlamaya imkân veriyor.
Arşiv Belgeleri Işığında Siyonist İşgal, 1870-1948 dönemini tek bir tarihsel çerçevede ele alan kapsamlı bir çalışma olarak, Filistin meselesinin bugünkü biçimini nasıl kazandığını anlamak isteyen okurlar için önemli bir başvuru kaynağı niteliği taşıyor.