Askerî açıdan terbiye kavramı, birliklerde düzen ve disiplinin sağlanması için gerekli eğitimlerin verilmesini ve neferin biçimlendirilmesini ifade eder. Terbiye neferin maddi ve manevi anlamda disipline edilme süreci olarak da tanımlanabilir. Disiplin ve düzen askerî açıdan hayati önem taşır. Bundan dolayı nefere verilen terbiye sonucunda beklenilen, milli ve manevi değerler için kendini feda etmeyi gerektirecek bir adanmışlığı sağlamasıdır.

Osmanlılar askeroğlu asker olduklarından kuruluş yıllarından itibaren disiplinli bir orduya sahip olmuşlardır. Askerî tarihi incelendiğinde, Osmanlı ordularının cesaret, şecaat ve disiplinleri sayesinde birçok büyük zafer kazandıkları görülür. Avrupa'nın bir dönem yakından takip ettiği Osmanlı ordusunun gücü kuşkusuz kendisine verilen talim ve terbiyesinde gizlidir. XVII. yüzyılın sonuna doğru değişen dengeler, Osmanlı askerî gücünü zaafa uğratmıştır. Eksik olan şey kuşkusuz askerin cesareti ve kahramanlığı değildir. Nitekim Yüzbaşı Moltke'de (1800-1891) yazmış olduğu anılarında buna şahitlik eder. Osmanlı ordusunun savaş alanlarında eski hünerini sergileyememesinin en önemli sebebi talim ve terbiyedeki bozulmalardır.