Balkanlar ve Ege Denizi bölgesi Eski Çağ'dan beri tarih boyunca Türk kavimlerinin yurtlarından olmuştu. MÖ 22. binyılda Güney Sibirya'da oluşan Türk Altay yapısının R1a ve R1b genlerini taşıyan kavimleri Son Buzul Çağı'nın MÖ 12.000 yıllarından sona erimesinden sonra erimesiyle insan nüfusundan adeta yoksun Avrupa'ya göçmüşlerdi.

Tunç ve Demir Çağlarında Traklar, Kimmerler ve İskitler adı bilinen ilk Türk kavimleriydi Balkanlar'ın. Yine güney kısımda Pelasglar Grek Yarımadası ile Ege Adaları'nın; Truvalılar da Kuzeybatı Anadolu'nun bilinen ilk yerli halkları olmuşlardı. Antik Çağ'ın Grek yazarları onlara Tyrrhen (Turhan) halkları demişlerdi.

Milattan sonraki dönemlerde Alanlar, Hunlar, Avarlar, Bulgarlar Kumanlar, Peçenekler geldiler Balkanlar'a. Doğu Roma'nın başkenti İstanbul'u kuşattılar defalarca. Her yerde maddi kültürlerini, isimlerini, izlerini bıraktılar.

Yakın sayılabilecek bir tarihte ise MS 13. yüzyılın ikinci yarısında Oğuzların Kınık boyuna ait Anadolu Selçukluları döneminde Sarı Saltuk geldi yerleşti Tuna Nehri'nin Karadeniz'e açıldığı ağzına, Babadağ'a. Halklar arasındaki kültürel köprünün gönül bağını oluşturdu beraberindekilerle birlikte. Onu da 100 yıl geçmeden Oğuz Türklerinin Kayı boyu izledi.

Osmanlılar Oğuzların Kayı boyuydu. Çok güçlü yerleşti kısa zamanda Balkanlar'a. Bunda Sarı Saltuk'un mirasının değeri de büyüktü. Artık tek tanrılı dinler dönemiydi. İnsanlar farklı kimliklere büründürülmüşlerdi. Ancak Osmanlı'nın bu 4.000 yıllık kadim Türk kavimleri yurdunda kök salması ve genişlemesi uzun sürmedi ve güç olmadı. Temel binlerce yıllık bir temeldi önceden oluşmuş. 550 yıla yakın bir süre binlerce sayısız eserlerle süsledi Balkanlar'ı daha sonra Osmanlı. İsmi dahi Orta Asya'dan, Hazar Denizi'nin doğu yakasındaki Balkan Yarımadası'ndan geliyordu Balkanlar'ın..

İkinci baskısıyla bu eser Balkanlar ve Ege'nin uzun Osmanlı döneminin, başından itibaren birbirine bağlı süreçlerinin kompakt bir incelemesidir. 1912-1913 Balkan Savaşları dahil.