Bu eser, bilinen Kız Kulesi hikâyesine farklı bir pencereden bakma isteğiyle doğdu. Çünkü her masal, anlatan değiştiğinde yeniden canlanır; kahramanları büyür, mekânı genişler, kaderi dönüşür. Bu masalda da öyle oldu. Ağlayan Prenses özgürlüğün kıymetini, Utangaç kendine inanmanın gücünü, Çirkin Kukla ise insan olmanın etten kemikten değil; iyi bir kalpten ibaret olduğunu öğrendi. Bu oyunda çocuklar, hayal güçlerinin sınırsızlığını keşfederken; yetişkinler de sevginin iyileştirici yanına, pişmanlığın dönüştürücü gücüne ve cesaretin çoğu zaman en sessiz kalplerden doğduğuna tanıklık ediyor. Her sahnesi, iyiliğin kötülüğe karşı kazandığı küçük bir zafer; her karakteri, kalbimizde saklı duran bir duygunun yansımasıdır.