Çoğul Açı, bir şiir çözümleme kuramı ve yöntemi önerisidir. Dolayısıyla iki temel amacı vardır: İlki, şiirin biçim, ses, görsel ve anlam sistemlerini oluşturan ögeleri kuramsal düzlemde anlamlandırmak; ikincisi ise şiiri oluşturan her bir sistemin kendi içinde ve birbiriyle bağıntılı olarak nasıl çözümlenebileceğini göstermek. Bu iki amaca ulaşıldığında; şiirsel tekniklerin, ifadelerin, terim ve kavramların klişe tanımlar yerine çok boyutlu ilişkiler ağı içindeki açıklamalarla kavranabileceği anlaşılacaktır. Böylece, bütün sistemleriyle şiirin tek bir yapı olduğu kavrayışı da güçlenecektir. Bunlar gerçekleştiğinde şiirin; duygular, bilimler, kuramlar ve teknikler arası doğası netleşecek; hem yapmayı hem de icat etmeyi içeren, mimesis kadar praksisi de kapsayan yönü ortaya çıkacaktır. Sonuçta şiirin; değişim, dönüşüm ve bağlılaşım açılarından sanatlar arasında ilk tepkiyi veren sanat olduğu görülecektir.

Mehmet Narlı, ortaya koyduğu bu özgün inceleme yöntemiyle, Türk edebiyatında zamanla kalıplaşmış ve işlevselliğini yitirmiş şiir çözümleme pratiklerine yeni bir soluk getiriyor; şiir eleştirisinde tıkandığı düşünülen noktaları aşacak yeni bir alan inşa ediyor. Geleneksel inceleme pratiklerinin metni belirli bir ideolojik veya yapısal çerçevenin sınırlarına hapsetme eğilimini reddederek, şiirin çok katmanlı doğasına uygun, esnek ve dinamik bir okuma pratiği öneriyor. Çoğul Açı; biçim, ses, görsel ve anlam sistemleri arasındaki bağıntıları ortaya koyarak, okuru pasif bir alıcı konumundan metnin inşasına katılan "etkin bir çözümleyici" rolüne yükseltiyor. Bu yöntem; yazarın kimliğini, dönemin zihinsel arka planını ve okurun kuramsal birikimini metne yabancı unsurlar saymak yerine, anlamı çoğaltan zorunlu imkânlar olarak kurguluyor. Böylece şiir, yalnızca anlamlandırılması gereken donmuş bir nesne sınırını aşıyor; her okuma eyleminde yeniden icat edilen yaşayan bir organizmaya dönüşüyor.