"Fıkra, Türk Halk Edebiyatında daha çok sözlü geleneğin malı olan latife, nükte türünden kısa hikayelere verilen addır. Sözlü edebiyatın ürünleri arasında yer alan fıkralar daha çok hoş vakit geçirmek, gülüp eğlenmek veya 'taşı gediğine koymak' amacıyla söylenir.

Çevrenize bu bilgilerin ışığında araştırıcı gözle şöyle bir bakınız. Kendi hatıralarınız arasında, 'fıkra' tabir edebileceğimiz nice mizahi olaylar mevcut olduğu gibi başkalarının günlük yaşayışı içinde de yaşanmakta; her biri fıkra tabir edilebilecek nice şakalar yapılmakta. Dikkat edersek çevremizde Nasreddin Hoca tarifine uyacak nice insan olduğunu görürüz.

Ben, birkaç yıldır çevreme bu açıdan da bakmaya çalıştım. Hafızamı yoklayıp kendi çevremde şahit olduğum mizahi olayları tespit ettim. Yakın çevremde yaşanmış olanları yazdım. Sohbetleri 'fıkra' konusuna çekerek, konuştuğum kişilerin anlattıklarından notlar aldım. Gördüm ki her köy veya kasabamızda Nasreddin Hoca yaratılışlı en az bir insan var. Her yerleşme biriminde zaman içinde nice Nasreddin Hocalar yaşamış ve yaşıyor.