Et-Teysîr fi't-Tefsîr adlı tefsir özelinde hazırlanan "Ebû Hafs Ömer en-Nesefî'nin Hadisçiliği" başlıklı bu çalışma, Nesefî'nin hadis ve sünnete olan yaklaşımını konu edinmiştir. Nesefî, mezkûr tefsirinde azımsanmayacak miktarda hadis rivayeti kullanmış ve gerektiği durumda bu rivayetlere dair yorumda bulunmayı ihmal etmemiştir. Bazı durumlarda sıkı takipçisi olduğu Mâtürîdî başta olmak üzere mutasavvıf Kuşeyrî gibi âlimlerden alıntılar yapmaktan geri durmamıştır. Aynı şekilde karşıt görüşte olan özellikle Mu'tezile ve Kaderiyye gibi mezheplerden nakiller yapıp onların görüşlerini delilleriyle çürütmeye çalışmıştır. Bu araştırmada; Nesefî'nin tefsirindeki rivayet ve yorumlarından hareketle hadis ve sünnetin onun nezdindeki yeri ve önemini ortaya koymak amaçlanmıştır. Bu bağlamda Nesefî'nin hadis nakil yöntemini ne derece dikkate aldığına, hadis ve sünnet ile dinin diğer delilleri arasında nasıl bir bağ kurduğuna, ne şekilde bir hiyerarşi gözettiğinin tespitine ve hadis ıstılahlarını ne oranda kullandığına odaklanılmıştır.