Freud, "tekerlek ve elektriğin icadı kadar mühim" dediği psikanalizin kurucusuydu. Ama onun kendisini, hakkında yargıda bulanmaya yetkili gördüğü bir alan daha vardı: Din. O bu alanda da birinci alanı olan psikanalizi kullandı. Ondan hareketle XVII. asırdan itibaren başlayan ve XIX. asırda, kendisinin "çok etkilendiğim" dediği Darwinle devam eden süreçte dine bir darbe de o vurdu. Batıda felsefenin, biyolojinin, fiziğin temsil ettiği bilimle dine karşı kazanılan zaferin Freudla birlikte artık psikoloji ayağı da başarılmıştı. Darwinle gelişen süreçte insan eşrefi mahlukat da başarılmıştı. Darwinle gelişen süreçte insan eşrefi mahlukat olmaktan çıkarılmış, dinlerin kendisine sağladığı imtiyazlı pozisyondan aşağıya çekilmişti. Freudla ise kutsal kitapların "Tanrı insanı kendi imajında yarattı" şeklindeki öğretisi "insan Tanrıyı kendi imajında yarattı"ya dönüşüyor ve Tanrı yaratıcı pozisyondan insan zihninin bir yarattığı derecesine düşürülüyordu.