"Durun bakalım, biz de varız!" diyerek Gazze'nin çelikten iradesini şekillendiren isimleri yalnızca kendini dev aynasında gören manşetlerin soğuk diliyle tanıdığını sanmak hakikatin ruhunu önemsememek olmaz mı? Hem şahitlikler insanı yeni ve mesut, başka iyi ve güzel bir dünyaya götürmeye yardım etmiyorlarsa neye yarar?
Ozan Hayri Soyer, Gazze'nin Liderleri eserinde; Salih Aruri, İsmail Heniye, Yahya Sinvar ve Muhammed Dayf'ın portrelerini kendine has biçimde okura sunuyor. Nasıl derseniz, liderlerin hikâyesini bizzat şehitlerin eşleri, evlatları ve en yakın arkadaşlarının hatıralarından süzerek anlatıyor da ondan. Yazar, bir yandan Aksa Tufanı'na giden stratejik aklın kodlarını çözerken, diğer yandan küresel güçlere meydan okuyan bu şahsiyetlerin bir baba, bir eş ve bir insan olarak portrelerini birinci ağızdan tanıklıklarla inşa ediyor. Süsleyip, püslemek tuzağına düşmeden düpedüz anlatarak. Öyle yerler oluyor, anlatılan kişilerle, anlatan kişileri seçemiyorsunuz birbirinden... Okuyucu liderlerin mütevazı ve şefkatli hâllerine şahitlik ederek, direnişin insani ve manevi derinliğini kavrıyor.

Gazze'nin Liderleri, tertemiz ömürlerin mücadelesinin etkileyiciliğini en asli tarafıyla içimize salıyor. Direnişin ruhunu ve bedel ödeyenlerin mirasını derinden idrak etmek isteyenler için...