Giulio Mongeri, Osmanlı İmparatorluğu'nun son döneminden Cumhuriyet'in erken dönemine uzanan süreçte eserleriyle Türk mimarlık tarihinde iz bırakmış mimarlardan biridir. Milano'daki Brera Güzel Sanatlar Akademisinde aldığı mimarlık eğitiminin ardından İstanbul'a gelen Mongeri; meslek hayatının tamamını Türkiye'de sürdürmüş, mimari faaliyetlerinin yanı sıra Sanayi-i Nefise Mektebi'ndeki hocalık göreviyle bilgi ve birikimini sonraki kuşaklara aktararak pek çok önemli Türk mimarının yetişmesine katkı sağlamıştır.
Mongeri'nin mimarlığı, erken dönemde benimsediği İtalyan etkili eklektik anlayıştan Birinci Ulusal Mimarlık Üslubu'na ve modern mimarlığa uzanan çok katmanlı bir üretim sürecini kapsamaktadır. Dönemin değişen mimari anlayışına bağlı olarak üslup repertuarı farklılaşırken, belirli tasarım ilkeleri süreklilik göstermektedir. Bu kitap, mimarın farklı dönemlere ait yapılarını cephe tasarımı odağında ele almakta; cephe kurgusu ile tasarım anlayışının temel ilkelerini bütüncül bir bakışla değerlendirerek Mongeri'nin cephe anlayışını biçimlendiren özellikleri ortaya koymaktadır.