Türkiye'de ilahiyat fakülteleri, yalnızca birer eğitim kurumu olmanın ötesinde dinî bilgi üretimi ve toplumsal kimlik inşasında merkezi bir rol üstlenmektedir. Peki, bu kurumlarda yetişen bireylerin dindarlık algısı nasıl şekilleniyor?

Toplumda "ilahiyatçı" kimliğiyle öne çıkan bireyler, dini hayatlarını kitabi bilgiye mi yoksa halkın köklü pratiklerine mi dayandırıyor? Yoksa bu iki dindarlık biçimi arasında gidip gelen çok katmanlı bir yaklaşım mı söz konusu?
Bu kitap, 1000'in üzerinde ilahiyat fakültesi mezunu ve öğrencisinin katılımıyla yürütülen geniş çaplı bir anket araştırmasına dayanmaktadır. Çalışmada, ilahiyatçıların dini yönelimleri detaylı bir biçimde incelenmektedir. Ayrıca yaş, cinsiyet, eğitim düzeyi, gelir ve coğrafya gibi pek çok sosyo-demografik değişkenin bu eğilimlerle olan ilişkisi bilimsel bir bakış açısıyla ele alınmaktadır.

Akademik bilginin toplumsal pratiklerle buluştuğu bu özgün çalışma, ilahiyat eğitiminin bireysel dindarlık ve toplumsal temsil üzerindeki etkisini anlamak isteyen herkese yeni bir perspektif sunuyor. Sonuçlar yerine soruları öne çıkaran bu kitap, okuru Türkiye'deki ilahiyatçı dindarlığının hangi yöne evrildiğini düşünmeye davet ediyor.