Bu kitapta İslâmda tasavvur olunduğu şekliyle hayatın en temel esaslarıyla ilgili tanımlamalar ve açıklamalar açık bir şekilde izah edilmektedir. Bu izahlar Din ile İnsan ile Bilgi Hikmet Adalet Doğru Amel (edep) Akıl ve Akletme ile (nutk); dilin düşüncenin anlamın (mana) bilginin ve eğitimin İslâmîleştirilmesiyle; Kuranî yorumlamalar (tefsir ve tevil) paralelinde tabiatın incelenmesi ve bilimsel olarak araştırılmasının yöntemiyle; Arapça dahil tüm Müslüman hakların dillerinin İslâmîleştirilmesinde Kuranın rolüyle; İslâmî anlamda eğitimin ve eğitme sürecinin aslında terbiye kavramıyla değil de daha çok tedib  kavramıyla karşılanabileceğiyle alakalıdır.
Kitapta İslâmî eğitim felsefesi ve bu felsefenin oturtulacağı zemin konusunda bir çerçeve çizilmekte; bilgi edinmenin ve İslâmî eğitimin gayesinin temel esprisinin "iyi bir vatandaş" değil "iyi bir insan" yetiştirmek olduğu belirtilmektedir. Seküler (dünyevî) kavramıyla sekülerizasyonun (dünyevîleştirme) anlamı ve bunun kapsamı kitapta anlatıldığı biçimiyle belki ilk defa ele alınmaktadır.
Bu kitap kendi çapında muhteva olarak yoğun fakat düşüncelerin ifade ediliş biçiminde muhtasar bir çalışmadır.