Bir tarafta sağlam ve derin kökleri olan ve böylece dünyada bir var olma noktası ("merkezi") bulunan diğer tarafta açık
ufuk perspektifiyle dünyaya bakan ve yeni imkânlara kapı aralayan bir özne olmak mümkün müdür? Bu soru Akıl ve
Erdemin temel sorunsallarından birini oluşturuyor .
Bir yanda dünyayla entegre olmak ve modernleşmek adına kendi varlığına sırtını dönmek öte yanda kendi olmak adına her şeyi ötekileştirmek ve küçük milliyetçiliklere hapsolmak Türk modernleşmesinin ürettiği sonuçlardan biri.

Küreselleşme ve çoğul modernite çağında Türkiye bu yüklerinden kurtulmaya çabalıyor .

Akıl ve Erdem modernitenin ve Aydınlanmanın temel iddialarını sorgularken bunların Türkiye tecrübesinde tekabül ettiği yeri tespit etmeye çalışıyor ve mevcut ikilemlerin yerine "biz ve onlar" gibi yeni dikotomiler inşa etmektense moderniteyi de aşan bir var olma ve düşünüş biçiminin imkânlarını araştırıyor .