Bu çalışma, Yunus Suresi 10/3. ayette yer alan şefaat kavramını etimolojik, bağlamsal ve tefsir metodolojisi açısından kapsamlı bir incelemeye tabi tutmaktadır. Araştırmanın temel amacı, ilgili ibarenin meâl ve tefsir süreçlerinde ortaya çıkan anlamsal sorunları tespit etmek ve ayetin makasıdına uygun bir yorum çerçevesi geliştirmektir. Çalışmada, şefaat kavramının kök anlamından koparılarak literal ve bağlam dışı yorumlanmasının doğurduğu problemler ortaya konulmaktadır. Ayrıca, siyak ve sibak bütünlüğü gözetilmeden yapılan yorumların, ayetin anlam akışını zedelediği gösterilmektedir. Bu bağlamda üç farklı yorum yaklaşımı ele alınmakta; özellikle kavramın "ekleme/çift kılma" anlamı üzerinden tevhid vurgusunu güçlendiren perspektif öne çıkarılmaktadır. Eser, klasik ve modern tefsirlerdeki yerleşik kabulleri eleştirel bir bakışla değerlendirerek, Kur'an kavramlarının doğru anlaşılmasına yönelik metodolojik bir katkı sunmayı hedeflemektedir.