Kıraat ilminin tedvîn döneminde, İbn Mücâhid başta olmak üzere birçok âlimin telif ettiği eserlerle kıraat literatürü oluşmaya başlamıştır. Ebû Bekir Hüseyin b. Mihrân en-Nîsâbûrî de bu dönemin önemli isimlerindendir. Özellikle kaleme aldığı el-Gâye fi'l-kırâ'âti'l-'aşr isimli eseri, tedvîn döneminde telif edilen ilk eserlerden biri olarak kıraat tarihindeki yerini almıştır.

Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü bünyesinde tamamlanan yüksek lisans tezinin; bazı ilaveler, tashih ve tetkiklerle genişletilmesi sonucu hazırlanan bu çalışma, İbn Mihrân en-Nîsâbûrî'nin zikredilen eseri üzerinden müellifin kıraat tasavvurunu ve bu ilim dalındaki ilmî konumunu tespit etmeyi hedeflemektedir. Çalışmamız aynı zamanda, İbn Mihrân'ın eserleriyle sistemleşmeye başlayan kırâat-i aşere geleneğinin sonraki dönemlere etkisini ve bu sistemin İslâm âlemine kazandırdığı metodolojik katkıları analiz etmektedir.