Koku; duyusal algının ötesinde bellek, hayal gücü ve anlam üretimiyle ilişkili çok katmanlı bir deneyim alanıdır. Şiir dilinde duyusal niteliğinden hareketle metaforik anlamlar kazanan koku; bireyin iç dünyasını, geçmiş deneyimlerini ve zihinsel süreçlerini estetik düzlemde görünür kılar. Bu kitap, Türk şiirinin özgün hareketlerinden II. Yeni'yi koku metaforları ekseninde inceleyerek duyusal deneyim ile şiirsel anlamın kuruluşu arasındaki ilişkileri değerlendirmektedir.

Bilişsel poetika, kavramsal metafor kuramı ve duyusal algı perspektiflerinden hareket eden çalışma, kokunun II. Yeni şiirindeki anlamsal, estetik ve bilişsel işlevlerini disiplinler arası bir yaklaşımla ele almaktadır. Şairlerin dizelerinde koku; belleğin yeniden yapılandırılması, duyguların biçimlendirilmesi, öznel deneyimlerin aktarılması ve çağrışımsal anlamların geliştirilmesi süreçlerinde belirleyici bir anlatım unsuruna dönüşmektedir. Şiirsel imgelerin duyusal ve kavramsal boyutlarını bütüncül bir çerçevede değerlendiren eser, II. Yeni şiirinin anlam evrenine ilişkin yeni yorum olanakları geliştirerek edebiyat, bellek, biliş ve estetik deneyim arasındaki etkileşimleri tartışmaya açmaktadır.