Nazar, İstanbul'un uzun geçmişi boyunca her devirden sakini için başa çıkılması gereken bir tehlikeydi. İstanbullular kem gözlerden korunmak için çeşitli ritüelleri hep uyguladılar ve halen de uyguluyorlar.
"Maşallah", nazar inancının Antikçağ'dan günümüze İstanbul mimarisindeki yansımalarını ve İstanbulluların "kem göz"den korunmak için mimaride uyguladıkları ritüelleri ele alıyor. Kitabın odağında ise Cumhuriyet dönemi mimarisinde nazar defetmek için kullanılan yazılı Kütahya çinileri ve çiniciliğin kapsamlı öyküsünün, İstanbul'un kültürel-mimari zenginliğiyle nasıl iç içe geçtiği var.
Başak Oğuz Kara'nın Suriçi'ni adım adım dolaşarak, yaklaşık 500 kilometrelik yürüyüşle taradığı 44.000 civarı binada tespit edilen çinilerin görselleri ve açıklamalarıyla yer aldığı online bir haritanın eşlik ettiği "Maşallah", İstanbul tarihine olduğu kadar sosyal ve kültürel hayata da eşsiz bir katkı.

"Osmanlı İstanbulu, imparatorluk yaşayışına uygun biçimde çok kültürlü, çok dinli, çeşitli geleneği, göreneği ve inanışı bünyesinde toplayan zengin bir folklorik dokuya sahipti. Nazar korkusu, kem gözlerden korunmaya yönelik kaygı, Osmanlı dönemi İstanbulu'nda toplumun tüm bileşenlerinin, topluluk, cemaat ve zümrelerin ortaklaştığı ve benzer ritüeller aracılığıyla mücadele ettiği, birbirinden yardım ve destek aldığı bir 'sorun'du."
BAŞAK OĞUZ KARA