Bu çalışma, erken dönem tefsir geleneğinin kurucu isimlerinden Mukâtil b. Süleyman'ın Kur'ân yorumlarının tefsir literatüründeki etkisini ve ona isnad edilen rivayetlerin aktarım süreçlerini incelemektedir. Araştırma, Mukâtil'in tefsir mirasının sonraki müfessirler tarafından hangi alanlarda yoğun biçimde kullanıldığını, rivayetlerinin kimler aracılığıyla nakledildiğini ve ismi zikredilmeksizin yapılan aktarımların mahiyetini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Bu çerçevede eser, erken dönem tefsir faaliyetlerinin oluşum sürecine ışık tutarken rivayet, etkileşim ve aktarım ilişkilerini de problem odaklı bir yaklaşımla değerlendirmektedir. Klasik kaynaklar ile modern akademik yöntemleri birlikte kullanan çalışma, tefsir literatüründeki süreklilik ve dönüşüm meselelerine katkı sunmaktadır. Aynı zamanda erken dönem İslâm ilim geleneğinde bilgi dolaşımı, metinler arası etkileşim ve müfessirler arasındaki fikrî irtibatın izlerini takip ederek alana özgün bir perspektif kazandırmayı hedeflemektedir.