Kur'ân-ı Kerîm'in doğru anlaşılması ve hayatla irtibatının kurulması, İslâm düşünce geleneğinin en temel meselelerinden biridir. Bu çalışma, Kur'ân'da zâhiren çelişki varmış gibi görülen âyetleri ele alan "Müşkilü'l-Kur'ân" ilmini, klasik tefsir geleneğinin önemli temsilcilerinden Âlûsî'nin Rûhu'l-Me'ânî adlı eseri ekseninde incelemektedir. Araştırma, tarihsel süreçte Kur'ân'ın anlaşılmasına yönelik çabaları ortaya koyarken, erken dönemden itibaren gelişen tefsir faaliyetlerinin metodolojik zeminine de ışık tutmaktadır.

Eserde, âyetler arasındaki ihtilaf vehmini doğuran sebepler analiz edilmekte; dil, bağlam ve yorum farklılıklarından kaynaklanan müşküller ilmî bir perspektifle değerlendirilmektedir. Ayrıca modern dönemde Kur'ân'a yöneltilen eleştiriler ve ideolojik okumalar da dikkate alınarak, bütüncül bir anlama yaklaşımının gerekliliği vurgulanmaktadır.

Bu yönüyle çalışma, hem klasik mirası yeniden yorumlamakta hem de güncel tartışmalara ilmî bir katkı sunmaktadır.