Oliver Leamanın, çevirisini sunduğumuz bu kitabı, ortaçağ İslâm dünyasındaki felsefî kavgalara bir giriş mahiyetindedir. Kitap, o dönemin felsefî çevrelerinde tartışma konusu olan, evrenin yoktan/yok iken yaratılışı, ruhun ölümsüzlüğü ya da diriliş, ahlâkın mahiyeti, doğal hukukla dinî hukuk arasındaki ilişki gibi bir dizi konuyu tartışmaktadır. Yazar, Fârâbî, İbn Sînâ, Gazzâlî, İbn Rüşd ve Musa İbn Meymunun sözünü ettiğimiz bu ve ilgili konulardaki kanıtlarının oldukça geniş bir tahlilini vermektedir. Bu arada, imanla akıl ya da din ile felsefe arasındaki çatışmanın önemi de özellikle ele alınıp incelenmektedir... Kitabın belirtilmesi gereken önemli yaklaşımlarından biri de, bu felsefî tartışmaların ne denli ilgi çekici olduğunu göstermek olduğu gibi; öte yandan, bu konularla ilgili olarak ortaya atılan kanıtların tarihsel olarak ilgi çekici olmalarının ötesinde başka bir değere sahip olmadıkları şeklindeki görüşü de eleştirmektedir. Doğrusu, kitapta tartışılan dünyayı yorumlamaya yönelik felsifî kanıtlar ve ilahiyat açısından da son derece önemlidir. Bu bakımdan, İslâm dünyası ile ilgili iktisat, siyaset ve toplumsal gelişmeler kounsunda yapılan çok sayıda çalışma yanında, İslâm düşünce sistemiyle ilgili olarak başlıbaşına böyle bir çalışmanın ortaya konmuş olması sevinelecek bir husustur.