"Osmanlı Devleti'nin son yüzyılı sömürgeci güçlere karşı verdiği mücadelelerle doludur.  Yüzyıllardır hâkim olduğu Balkan toprakları bu yüzyılda Türkleri önce Avrupa'dan daha sonra Anadolu'dan atmayı tasarlayan "Şark Meselesi"nin odağına oturtulmuştur. Sırp, Yunan ve Bulgar isyanları ve ardından da bu milletlerin bağımsızlıkları ile daha da cesaretlenen bu düşünce İngiltere, Fransa, Avusturya-Macaristan, Rusya gibi dönemin büyük güçlerinin Osmanlı Devleti'nin iç işlerine karışmaları ile devam etmiştir. XX. yüzyılın sömürgecilik yarışında Osmanlı Devleti içerisinde kendisine daha çok nüfuz elde etmek isteyen bu devletler Balkan milletlerinin hamiliğini üstlenmiş, kendi çıkarları doğrultusunda Osmanlı Devleti'nin elinde kalan bölgelerde birçok alanda reform yapılmasını dayatmıştır. Jandarma Teşkilatı da reform yapılması istenen kurumlardan birisidir. Bölgede bulunan jandarma sadece bölgedeki halklara karşı değil onların arkasında duran ve bölgeyi sömürgeleştirmek isteyen bu devletlerin zihniyetleri ve faaliyetleri ile de mücadele etmiştir. Jandarmada yapılan reformlar her ne kadar zorlama ve dayatma yoluyla olsa da başarıya ulaşmış ve bugünkü jandarma teşkilatının temelleri bu reformlar çevresinde düzenlenerek atılmıştır.
Karl İgnova Nandrup Makedonya'da yapılmak istenen jandarma reformu doğrultusunda Osmanlı Padişahının isteği doğrultusunda o dönemde birlikte olan İsveç-Norveç Krallığı'ndan istenen subaylar arasındadır. Osmanlı Devleti'nin tercih ettiği bir ülkeden gelmiş olması ve tensikat düzenleme sahası dışında kalan bir bölgede görev yapması onu diğerlerinden farklı kılmaktadır. Batılıların Makedonya, Osmanlı'nın Rumeli ya da Vilayet-i Selase dediği bölgeden kralı II. Oscar'a, Dersaadete ve Rumeli Müfettişliğine çeşitli raporlar göndermiştir. Bu raporlar dönemin Rumelisinin durumunu ve jandarma teşkilatının eksikliklerini anlamak açısından da önemlidir. Kitap Nandrup'un raporları çerçevesinde Osmanlı Jandarmasında yapılan tensikatı ele almaktadır."