Risk fonları ne kadar zarar ettiklerini içlerinde bilirler, ancak sonuçları bildirmekle ilgili derhal yerine getirmeleri gereken bir yükümlülükleri yoktur. Başarısızlık genellikle ana aracı kurumlardan gelen teminat tamamlama çağrılarını karşılayamadıklarında ortaya çıkar. Bu durum ana aracı kurumların varlıklarını satmasına ve hesaplarını kapatmasına neden olabilir. Karşı taraflar, temerrüt durumundan hemen haberdar olmayabilirler, çünkü bilginin dışarı sızması bir veya iki gün sürer.
Deneyimli piyasa katılımcıları iflasların yaklaştığını bilirler, ancak kurbanları hemen tespit edemezler. Bu iflaslar bir kez başladığında, kayıplar hızla risk fonlarından bu pozisyonları finanse eden bankalara ve aracı kurumlara geçer. Varlıkların haraç mezat satışları nadiren tam bir geri kazanım sağlar. Zincirleme reaksiyon daha da kötüleşir. Her işlemin iki tarafı vardır. Bir çöküşte kaybedenler kadar kazananlar da olabilir.
Problem kaybedenler iflas ettiğinde ortaya çıkar. Bu noktada kazananlar alacaklarını tahsil edemezler ve böylece kendileri de kaybeden konumuna düşerler. Bu durum, rulette büyük bir ikramiye kazanıp ödeme almak için kasaya gitmeye, ancak veznenin kapalı olduğunu ve kumarhanenin iflas başvurusunda bulunduğunu öğrenmeye benzer.
Elinizde kalan tek şey değersiz bir cep dolusu çiptir. İşte o aşamada, piyasanın kazananları bile finansal sıkıntıya düşebilirler. Kaldıraç nedeniyle toplam kayıplar piyasanın toplam büyüklüğünü bile aşabilir. Bu tıpkı bir mayın tarlası gibidir ve panikten kaçmaya çalışan bankalar mayınlara basmaya başlar.