Geleneksel din dili Yaratıcının buyruklarını merkeze alıp kişiyi onun bir nesnesi yaparken, günümüz bireyi merkeze kendisini yerleştirerek din ve diğer olaylara olgusal olarak bakmaktadır. Bu perspektifle pişmanlık ve din terminolojisi özelinde tövbe kavramları irdelenmiştir.
Pişmanlık sürekli bir suçluluk duygusu mu, yoksa hakikatin kapısının aralandığı bir çağrı mı?
İnsan, çoğu zaman pişmanlığı bir yük olarak taşır. Oysa kadim öğretiler, bu hissin insan ruhuna bırakılmış ilahi bir iz olduğunu fısıldar. Çünkü pişmanlık, yalnızca geçmişe ait bir kırılma değil; aynı zamanda dönüşe açılan bir kapıdır.
Bu kitap, pişmanlığı psikolojik bir süreç olmanın ötesinde, insanın kendisiyle ve Yaratıcıyla yeniden ilişki kurduğu derin bir tecrübe olarak ele alıyor. Nefsin karanlığından kalbin uyanışına uzanan bu yolculukta; suçluluk, yüzleşme, arınma ve dönüşüm kavramları iç içe geçiyor.
Bu eser, kaçtığımız duyguların aslında bize yol gösterdiğini hatırlatıyor. Çünkü bazen insan, en çok düştüğü yerde uyanır.
Ve bazen...
Dönüş, bir adım ileri gitmekle değil, hakikate doğru geri dönmekle başlar.
Gerçek pişmanlık nedir?
İnsanı değiştiren şey acı mı, yoksa fark ediş mi?
Affedilmek, önce neyi kabul etmeyi gerektirir?
Okuyuculara katkısı olması ümidiyle....