İslâm ilim geleneğinin en önemli merkezlerinden biri olan Memlükler döneminde yetişen âlimlerden Selâhaddîn el-Alâî, hadis başta olmak üzere fıkıh, usûl ve ricâl alanlarında ortaya koyduğu çalışmalarla XIV. yüzyıl ilim dünyasında müstesna bir yere sahiptir. Hadis ilmindeki derin vukufu, rivayetleri değerlendirmedeki titizliği ve kendisinden önceki hadis birikimini sonraki nesillere aktarmadaki gayreti, onu döneminin dikkat çeken muhaddislerinden biri hâline getirmiştir.
Selâhaddîn el-Alâî (ö. 761/1359) ve Hadisçiliği adlı bu çalışma, Alâî'nin ilmî şahsiyetini ve hadis alanındaki faaliyetlerini bütün yönleriyle ortaya koymayı amaçlamaktadır. Eser boyunca onun hadis tahsili, hocaları, talebeleri, ilmî çevresi ve hadis eserleri ele alınırken; hadis usûlüne dair görüşleri, râviler hakkındaki değerlendirmeleri ve rivayetleri ele alış yöntemi de incelenmektedir. Alâî'nin hadisçiliği yalnızca eserleri üzerinden değil, yaşadığı ilmî ve tarihî çevreyle ilişkisi içerisinde de değerlendirilmektedir. Böylece onun hadis ilmine yaptığı katkılar, kendisinden önceki muhaddislerle ilişkisi ve sonraki hadis literatürüne bıraktığı izler belirgin hâle getirilmektedir.
Bu eser, Selâhaddîn el-Alâî'nin hadis ilmindeki yerini tespit etmeyi, onun hadisçiliğinin temel karakteristiklerini ortaya koymayı ve Memlükler döneminde hadis ilminin gelişimine dair daha kapsamlı bir perspektif sunmayı hedeflemektedir.