Ortalama bir insan hayatı yaşama dönük bütün deneyimleri tadacak denli uzun değildir. Büyük yazarların ünlü yapıtlarına dönük yapılacak derinlemesine bir okuma ve edebiyat denen olayın bu anlamda bir deneyim veri tabanı olarak kullanılması zorluklarla dolu insan yaşamını kolaylaştıracak, insanın kendisini ve çevresini anlamlandırma yolculuğunda onu yalnız bırakmayacak belki de onu yaşam yolculuğunda birkaç adım öne çıkaracak niteliklerle ve zenginliklerle yüklüdür. Dünyanın en yetkin oyun yazarı olarak benimsenen William Shakespeare'in trajik eserlerinden Othello (1604) oyunu bağlamında bir hayat bilgisi olarak okunabilecek olaylar ve olgular, bireyin yakın çevresinde bulunan bir kişinin ne denli kibirli, tehlikeli ve dehşetengiz biçimde yok edici olabileceğine dönük psikolojik derslerle doludur. Kendisini, hedef olarak seçtiği insanların dostu maskesiyle gizleyen ya da onlara yakınmış gibi görünen bu tehlikeli karakter Shakespeare tarafından öylesine ustalıkla işlenmiştir ki aradan yüzyıllar geçmiş olmasına karşın hemen hemen her toplumda güncel karşılığı deneyimlenmiştir. Bu durum da Shakespeare'in evrenselliğinin ve onun insan doğasını ne denli iyi anlayıp anlattığının en somut kanıtı niteliğindedir. Bu çalışmanın konusu, Shakespeare'in metamorfozlarında varlık bulan ve her biri inanılmaz ölçüde çağdaşımız olan, omurga sızlatan omurgasızlardır. Amaç ise Iago üzerinden Shakespeareyen bir omurgasızlar tipolojisi oluşturup ozanın trajik dünyasına konumlanmış, toksik artıklarıyla çevrelerine zehir saçan narcissusları ya da çağdaş narsistleri açığa çıkarmaktır.