"...Yaratma sürecinde, bilinçdışından, insanın ruhsal derinliklerinden, farkında olmadığı karanlık alanlarından imgeler, metaforlar, karmaşık anılar, duygular, düşünceler (malzemeler) bilinç dünyasına, bilince çıkarlar. Tabii bu süreçte bu malzemeler oldukça yoğun değişime, ayıklanmaya, törpülenmeye, örtülmeye uğrar ve güncel dünyanın, mantıklı gerçekler dünyasının anlayabileceği, algılayabileceği ya da en azından ilişki kurabileceği bir hale getirilirler. Bu süreç her sanatçıda kendine özgüdür, biriciktir. Hiçbir sanatçının, şairin bu süreci bir başkasının aynısı, eşiti olamaz. Hatta her sanatçının bir yapıtı yaratma süreci bile bir başka yapıtının yaratım süreciyle aynı olamaz.
...İmge veya metaforun saçma (absürt) ile de yakın ilişkisi olabilir. Doğrusu bazı insanlar için metafor vb. şeyler saçmadır. Ortalama düz bir bakış için bu doğaldır da. Çünkü imgenin, metaforun genel olarak kaynağı olan bilinçdışında düşünce işleyişi saçma, absürttür. Egemen olan karmaşadır."