Tarih anlatısı, siyasi iktidarın en güçlü inşa aracıdır. Bu çalışma, Türk siyasi hayatına damga vuran iki hegemonik tarih yazımını Kemalist Türk Tarih Tezi ile milliyetçi-muhafazakâr Türk-İslam sentezini karşılaştırmalı ve eleştirel bir perspektifle analiz etmektedir. Birbirinin "stratejik hasmı" olarak konumlanan bu iki tarih tezinin, farklı ideolojik referans çerçevelerine rağmen ortak bir "kimseye benzemezcilik" motifi etrafında şekillendiğini ortaya koyan çalışma, akademik yazında bir ilki temsil etmektedir.

Eleştirel toplum kuramını eksen alarak tarihin sınıfsal irtibat noktalarını deşifre eden bu eser; sermaye birikim modellerindeki kırılmalar, ideolojiler alanındaki dönüşümler ve tarih yazımının iktidar üretimindeki belirleyici rolü üzerine özgün bir teorik çerçeve sunmaktadır. Tarih tezlerini birer hegemonik proje olarak ele alan bu kapsamlı analiz, Türkiye'nin yakın siyasi tarihini anlamlandırmak isteyen herkese vazgeçilmez bir başvuru kaynağı niteliği taşımaktadır.